ΧΡΟΝΟΣ ΠΟΥ ΒΛΈΠΕΙ ΚΑΙ ΜΙΛΆ

ΧΡΟΝΟΣ ΠΟΥ ΒΛΈΠΕΙ ΚΑΙ ΜΙΛΆ

δοξάστηκαν

από το φως τα περιβόλια

κι ύστερα ντροπαλά

κρυφτήκανε

στο καλοκαίρι

ένα παλιό αρχοντικό

ένα παλιό κονάκι

σαν μουσείο

συντηρεί

την δέουσα ανάγκη

για προγόνους

το βλέμμα

ασταθές

ο χρόνος

οπισθοχωρεί

όμως

ο χρόνος

προχωρεί

και βλέπει

ότι

για την ελευθερία

άνθρωποι πάλι

θα χαθούν

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ: ΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΕΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ