ΝΑΟΣ ΔΙΑΦΑΝΟΥΣ ΓΟΤΘΙΚΟΥ ΡΥΘΜΟΥ

ΝΑΟΣ ΔΙΑΦΑΝΟΥΣ ΓΟΤΘΙΚΟΥ ΡΥΘΜΟΥ

Αχνός, μεταφερόμενος από την Όστρια ή παιδικά παιχνίδια ή μία ταύτιση στον κόσμο εκδηλώσεων πολιτισμού και όλα εντός μία αλάνας, στρωμένης με χώμα και καφέ πευκοβελόνες. Η αλλαγή των υλικών, βοηθούσε την γραφή. τόσο ακριβώς, όσο τα μάτια μιας γυναίκας που κάθεται κάπου απέναντί μου. Διθυραμβικές οι εκδηλώσεις και με την σειρά του ένας - ένας οι φορείς της εξουσίας, συνυφαίνανε τον δρόμο προς την έκρηξη, την ώρα ακριβώς, που ένα παυσίπονο, με έκανε παράξενα να νιώθω· με έστελνε κάπου διακοπές ή για καινούριες περιπέτειες - όπλο μου η τεχνολογία, για τα πάντα· υπήρξε δε, όπλο σπουδαίο, γιατί ήτανε κάτι, που με πήγαινε μπροστά· μπροστά σε ένα δρόμο αγροτικό, γεμάτο με χαλίκια. Δεξιά του και αριστερά, υπήρχαν αυλακάδες κι ήταν βαμμένος άσπρος. Κανείς δε χωρικός, εκείνες τις ημέρες, δεν περνούσε από 'κει· ούτε καν ο ξεχασμένος ήρωας Ταρζάν, αλλά ούτε και η σπουδαία σύντροφός του Τζέιν· κι αυτό, γιατί τους είχε απορροφήσει η γραφή καινούριων σεναρίων, εχόντων σχέση με την ζούγκλα της ζωής. Μόνο σε κάποιο σταυροδρόμι κι εκεί όπου αλλάζαν εποχή η καλλιέργειες, περνώντας απ' το καλοκαίρι στον χειμώνα, είδα την γάτα μου να κάθεται μπροστά σε στρογγυλό τραπέζι και για τον Θεό της, να μπορεί και με μαχαιροπήρουνα να τρώει. <<Αυτό ειν' απαράδεκτο>>, φώναξα· κι εκείνη λυπημένη, όπως συνήθιζε και τον παλιό καλό καιρό. Σκέφτηκα πως αυτό ήταν υπέροχο, πως ήταν μια δικαίωση - σε κάποιο άλλο σταυροδρόμι κι όχι πολύ μακριά, μία μεγάλη τάφρος, συγκέντρωνε ποσότητες νερού τεράστιες και άνοιγε συνεχώς· κι άλλαζε συνεχώς μορφή - προφανής η δημιουργική διαδικασία, με αποτέλεσμα, μια θάλασσα καινούρια· γιαυτό κάθε φορά, που βρίσκεστε μπροστά σε μια ακρογιαλιά, σκεφτείτε το: μπορεί να είστε και στην όχθη μιας μεγάλης τάφρου - προφανώς κάπου απέναντι, θα βρίσκονται και τα αμπέλια, θα βρίσκονται και τα ιστορικά τα καλντερίμια, που πάνω τους θυσιάστηκαν χιλιάδες ποδηλάτες, για κάποιο τρόπαιο περίεργο, που έμοιαζε με τεράστια τετράγωνη κοτρόνα· φυσικά, αμύθητης αξία, εξ ου και η θυσία, εξ ου και μια ανάγκη για περίθαλψη - ο ρόλος κάθε ονείρου, είν' να αμφισβητεί κάθε πραγματικότητα κι ο ρόλος μου τότε, ήταν να κινηματογραφώ το κάθε όνειρο, κάνοντας χρήση. μιας μηχανής καινούριας· σε θέματα σκηνοθεσίας, υπεύθυνους είχα γνωρίσει τους ορίζοντες - πάνω από έναν φυσικά, τον ήθελα τον ανταγωνισμό κι ευχόμουν οι τιμές έτσι να σημείωνανε μεγάλη υποχώρηση· φρούδες αποδείχτηκαν οι ελπίδες μου, γιατί ακόμη και στα όνειρα, η ειλικρίνεια μεταξύ κατεργαρέων είν' κάτι σπάνιο ή σκοπός, τα μέσα αγιάζει. Στο τέλος έψαχνα να βρω απεγνωσμένα κάποιο τοίχο. για να χτυπήσω το κεφάλι μου επάνω του με δύναμη,μπας και ξυπνήσω - φεευ, τα πάντα είχανε γίνει πλαστικά διαφανή· ακόμη και του τεράστιου Καθεδρικού Ναού οι τοίχοι· τον θυμάμαι παλιά, που έστεκε περήφανος στην κορυφή του λόφου· ήταν και Γοτθικού ρυθμού... θυμούνται πλέον κάποιο τάμα, που είχε γίνει κάποτε εκεί. Κάπου εκεί - τοπικά, κάπου εκεί - χρονικά, άλλωστε μεσ' στην αλήθεια των ονείρων, τα πάντα είναι διάφανα, τα πάντα είναι σχετικά.

AΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ: ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΓΡΑΜΜΑ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ