ΔΕΗΣΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΤΟ ΧΑΟΣ
Με
βλέμμα απορημένο
Κοιτάζοντας
να τρέχουν τ' αυτοκίνητα
Κάνω
να μοιάζουνε οι δρόμοι με ακτές
Μονάχα
με μια κίνηση
Με
ένα χτύπημα χεριών
Σαν
μια παραγγελία
Σ'
ένα γκαρσόνι, ου κουφάθηκε
Σαν
μια ζωη, που πλάστηκε
Να
μην ακούει, να μην βλέπει
Να
μην ζει -
Ο
δρόμος γέμισε μ' ανθρώπους
Ηλίθιους,
που περπατούν σε μια σειρά
Κρατώντας
όρθια τεράστια μπαστούνια·
Η
λέσχη του τρόμου
Είναι
ακόμη ανοικτή
Και
οι δεήσεις, προς το χάος
Ξεκινάνε...
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ: ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΠΟΙΗΣΗ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου