ΕΝΤΟΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΤΗΡΙΟΥ

Ξαναγυρίζοντας, σε μέρη , που αγάπησα,
Βρήκα εικόνες, από χρόνια, που δεν πάτησα
...
Και χρώματα ονείρων,  που παράτησα,
Μόνος μου τότε, γράφοντας, αποθανάτισα
...
Λίγα τα δευτερόλεπτα, για μάχη, που ΄χα χάσει,
Κάποτε, που αγάπησα, είχα τον έρωτα, ξεχάσει
...
Μέσα στο πλήθος των ανθρώπων, βρέθηκα,
Την ηδονή μιας αγκαλιάς, μονάχα ονειρεύτηκα
...
Δένοντας - λύνοντας, τον εαυτό μου, μάλωσα,
Α! Στο καλό, μονάχος μου μεγάλωσα...
...
Σε πύργους μέσα, βασιλιάδες σκότωσα,
Του νου μου, την ποιότητα,  δεν πρόδωσα
...
Στων γυναικών τον έρωτα, με πίστη αφοσιώθηκα,
Στου άνεμου τα χάδια, παραδόθηκα
...
Από μικρές νεράιδες, στ΄ ουρανού το φως γοητεύτηκα,
Στων κοριτσιών τα όνειρα, για χίλιες νύχτες βρέθηκα
...
Σε ένα κάμπο, καλοκαίρι νύχτα, ξύπνησα,
Μετά τη θάλασσα, αμέσως, αναζήτησα
...
Από τους δήθεν, στην ψυχή μου, αηδίασα,
Από τους φλύαρους τους λόγους, απουσίασα...
...
Γνωρίζοντας το αποτέλεσμα, τον πόλεμο αρνήθηκα,
Σιωπώντας, στον Θεό, οικειοθελώς πουλήθηκα
...
Από του άσχημου τα μέρη, εξορίστηκα,
Πίστη στην ομορφιά, τότε, ορκίστηκα

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗ