ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ

      Τι πιο καλό, από μια γυναίκα χαμογελαστή κοντά σου;

      Κι έπειτα, ένα δίλημμα, από τα πιο κοινά, μα τόσο δύσκολα στον κόσμο τούτο πάνω- έρωτας ή αγάπη;

      Ή πιο καλά, το να διαλέξεις ανάμεσα σε μια στιγμή και στο αιώνιο.

      Και πρέπει τότε να προσέξεις- το προφανές, δεν είναι πάντα το πιο τίμιο· και η υπομονή είναι φορές, που γίνεται μια σταλμένη απ’ το Θεό αναφορά, που θα σου δείξει τελικά, ένα σπουδαίο δρόμο· άλλο.

      Ότι περνάει, δεν περνά, ποτέ πραγματικά.

      Ότι σε σημαδεύει, αστοχεί, αφού, κάθε σημάδι, που η ζωή χαράζει πάνω σου, γίνεται φάρος, για να  σε προειδοποιεί, να μην  περάσεις, από εκεί, που δεν σε θέλουν τα νερά.

      Τα όνειρα, μπορεί να κρύβουν μέσα τους κι απόγνωση- εκτός και αν υπάρχουνε εντός τους: περιστέρια, ελαιώνες και ο Χριστός να ευλογεί, μία επόμενη ημέρα.

      Δες την επόμενη ημέρα· και της επόμενης, την επομένη, αναζητώντας την δική σου πίστη.

      Και μάθε ν’ αδιαφορείς και να περιφρονείς αυτούς, που κάποτε σε πλήγωσαν και σου στερήσαν την αγάπη.

      Δώσε σε όλα πάλι μια αρχή και πήγαιν’ από μέρη άλλα- σαν ταυτιστούν ο έρωτας εμπρός σου κ’ η αγάπη, θα χεις αμέσως βρει, το τέλειο της τέχνης.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ: ΜΠΑΧΑΡΙΚΑ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ