ΘΑΛΑΣΣΟΠΟΡΟΣ ΓΙΑ ΔΥΟ ΜΙΛΙΑ

      

      Υπήρξε και αυτός βαρκάρης για μια μέρα. Ήταν δεν ήταν δύο μίλια, η διαδρομή, που έκανε. Για λόγους έτσι απλά συμβολικούς· για μια φωτογραφία μόνο. Μια φωτογραφία ξεχασμένη πια, μέσα σε ένα ξεθωριασμένο άλμπουμ. Βήτα – βάρκα – βαρκάρης. Μέσα σ΄ εκείνες τις σελίδες, είχε θαφτεί η ματαιότητα· κι η λησμονιά, μία απόδειξη. Μια τελευταία κίνηση απότομη, μια απεργία αποτυχημένη, ένα τραγούδι για μία τραγωδία, ένας Θεός, που θέλει να υπάρξει, επιχειρούν να γράψουνε ξανά την ιστορία· δεν είναι οι μοναδικοί – ρόλοι όλοι αυτοί, μίας ανάγκη για διόρθωση των πιθανών σφαλμάτων, που έγιναν στο παρελθόν. Μα οι νεκροί, δεν επιστρέφουν και λάθη γίνονται ακόμη· και λάθη, διορθώνονται με λάθη. Υπήρξε και αυτός θαλασσοπόρος, έστω για δύο μίλια μόνο – όσο μπορεί ο καθένας και παρεξήγηση καμιά. Το θέμα, είναι, να μην υπάρχουν προθεσμίες – να μην υπάρχει ασφυξία αποφάσεων δημιουργών· κι ο χρόνος, να μπορεί να τρέχει άνετα, αλλάζοντας τα πάντα. Μένει να ειπωθεί, μονάχα ένα ευχαριστώ, στους πρωτοπόρους και να βρεθεί και ένα καταφύγιο στον ουρανό, που να μοιάζει με ένα από κείνα τα καφέ, όπου κατά τον μεσοπόλεμο συχνάζανε οι πιο μεγάλοι καλλιτέχνες.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ: ΜΙΚΡΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ