ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

      Γυρίζοντας μια μορφή από το παρελθόν, σε μια θέση κάποιου σήμερα, ο οχετός μιας απλής αμέριμνης στιγμής, έδειξε ότι είναι θέμα τύχης μια όμορφη ζωή και είναι θέμα άρνησης μια επιτυχία. Η εξουσία αγάπησε από παλιά τους ισχυρούς· η δυστυχία αυτούς που γεννηθήκαν λάθος· και που δεν μπόρεσαν ποτέ ν’ αντισταθούν, σε όσα τάξαν και ποτέ δεν τήρησαν οι άρχοντες των τόπων. Τις πιο όμορφες γυναίκες, πάντα τις είχανε οι πλούσιοι· οι φτωχοί βολεύονταν με ιστορίες. Υπήρξαν και ανατροπές προσωρινές. Προσωρινές, εντός πολύ στενών ορίων. Ένα βραβείο, πάντα σώζει την κατάσταση· τουλάχιστον  για λίγο. Οι χρυσές ελπίδες, ειν’ οάσεις. Ο Ιησούς γνώρισε και γνωρίζει, σταυρώσεις πολλαπλές. Κάποιοι αρέσκονται να δίνουν οδηγίες, όλοι να  κάνουνε αυτά που εκείνοι θέλουν τελικά· αυτοί είναι οι που χαμογελούν μπροστά στους κρεμασμένους. Στα σταυροδρόμια, από την εποχή του Καίσαρα, φυτρώνουν μοναχά κατάρες· γιατί δεν στέγνωσε ποτέ το αίμα των καταραμένων δούλων του καιρού. Η φύση μόνο εκδικείται που και που, αλλά κι εκείνη τελικά, γίνεται εις των φτωχών τις πλάτες βάρος. Σόδομα, Γόμορρα και μια χαμένη Πομπηία· εξαιρέσεις. Από αυτές που λεν ότι επιβεβαιώνουν τους αρχέγονους κανόνες της ζωής. Θέλω να γίνω πλούσιος, θέλω να έχω γύρω μου χαρέμια και παλάτια. Θέλω, θέλω… Εγώ! Ναι, εγώ! Εγώ; Ναι, αφού και άλλοι στην ζωή το έχουνε πετύχει, ζήτω και μένα στο « εγώ» μου! Το εμείς κάποιων ρομαντικών, βρίσει σπουδαία θέση μονάχα στα βιβλία. Και οι καλοί είναι καλοί, γιατί κατέχουν. Κι όταν πεθαίνουν τις κηδείες τους, κοσμούν οι δεσποτάδες. Λένε: «από καλή οικογένεια- από γενιά αρχόντων»· ψάξτε στο βάθος για αίμα. Όταν η ποίηση μπορέσει να μιλά για την πραγματικότητα έστω και λίγο, θα είναι ένας θρίαμβος. Όπως και αν η λογική αλλάξει ύφος και Θεό. Ο Θεός κάθε που ξημερώνει, δεν ειν’ για όλους ίδιος. Για όσους το αξίζουνε ειν’ ο πραγματικός· για τους λοιπούς μονάχα μια επίκληση.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ " ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΓΡΑΜΜΑ"

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ