ΜΗ ΜΙΛΑΣ

Μη μιλάς· η σιωπή σου είναι έρωτας...

Το σιωπηλό κορμί σου, είναι έργο τέχνης.

Σκέφτομαι· τι μπορώ να γράψω και να σου αφιερώσω;

Μια όπερα, να διήγημα, ενα ποίημα·

όλα! Ναι όλα!

Στοίβες βιβλίων, στοίβες στίχων.

Πρέπει να ματώσω· αξίζει για ένα τέτοιο έργο τέχνης.

Και να φορέσω ακόμη και ακάνθινο στεφάνι.

Έτσι μόνο, θα γράψω ένα έργο τέχνης.

Μη μιλάς· η σιωπή σου είναι μαγεία.

Το κλειστό σου χαμόγελο, είναι ταξίδι.

Με τρένο της στεριάς,

με βάρκα της θάλασσας, με αστέρι του ουρανού.

Γιατί είμαι ουρανός, γιατί είσαι αστέρι.

Και με στολίζεις· και στολίζεις την ψυχή μου.

Με τη χρυσή λάμψη των ματιών σου.

Με το δροσερό ανέμισμα, που κάνουν τα μαλλιά σου.

Μη μιλάς· η σιωπή σου, είναι έμπνευση.

Είναι λέξεις, που βγάζουνε χαμόγελα.

Είναι φράσεις, που βγάζουν έρωτα.

Είναι στίχοι, που βγάζουν ποίηση.

Λόγια, που φτιάχνουν μια νέα πίστη,

μια νέα αθωότητα.

Γιατί η αθωότητα της ομορφιάς,

είναι εικόνα, είναι όνειρο.

Μη μιλάς· μόνο φίλησε.

Φίλησε με και δώσε μου την ανάσα σου.

Για να αναπνεύσω άρωμα, για να χαϊδέψω στοργή,

για να μυρίσω σύννεφο

και να ακουμπήσω την γαλήνη

και να ακουμπήσω, το μέλλον.

Στην αγκαλιά σου· στην πιο τρυφερή αγκαλιά·

στο πιο γλυκό όραμα.

Μη μιλάς· άφησε το χρόνο να τρέξει αργά-αργά.

Θα είναι όλος δικός σου, δικός μου, δικός μας

Της αγάπης, της αγάπης μας.

Μη μιλάς· μη μιλάς!

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ "ΣΤΟΡΓΗ"