Δημοφιλείς αναρτήσεις

Σάββατο 18 Ιανουαρίου 2014

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ


      Κατεβαίνοντας απ’ τα ψηλά βουνά και φυσώντας σαν ένας μέγας άνεμος, γίνομαι ένα πέρασμα, προς ένα κάμπο ανοιξιάτικο, γεμάτο με λουλούδια. Τριγύρω μου, διασκορπίζονται αμέτρητα μικρά εκκλησάκια· άλλα δίπλα σε αρτεσιανές πηγές κι αιώνια πλατάνια· άλλα ανάμεσα σε σταροχώραφα φρεσκοσκαμμένα· κι άλλα σε στάσεις αρχαίων δρόμων, που συνεχίζουν να υπάρχουν κι ας μην μπορούν οι τωρινοί οι άνθρωποι να τους ειδούν. Στην εξοχή θέλω να χτίσω κάποτε  βασίλειο· διαφορετικό· χαρούμενο· μοιραίο. Τα δέντρα για τον κάμπο, είναι πλούτος· για τους ανθρώπους, ειν’ σημεία συναντήσεων ή ειν’ σημεία έρωτα, για όσους πέτυχαν να ξεπεράσουν την ντροπή ή το εισιτήριο, όπου αυτή ζητά απ’ τη ζωή. Απ’ τα βουνά κατεβαίνει κι η ελπίδα κι η μοναξιά κι η αναζήτηση, για κάτι τόσο απλό, που το ονόμασαν «αγάπη», προσπαθώντας να το κάνουν κάτι δύσκολο και κάτι άπιαστο για τους ανθρώπους, όπως το ίδιο κάνανε μια εποχή με την φωτιά. Μια γυναίκα παντρεμένη, δοκιμάζεται εντός της μοναξιάς, την ώρα ακριβώς, που ένα σπουργίτι ψάχνει για τροφή μέσα στους κήπους. Ο ποιητής το βλέπει· του μιλά· το σπουργίτι του απαντά με της γυναίκας την φωνή και φεύγει. Ο ήλιος δένεται κι αυτός με τα βουνά· είναι τα τελευταία μαξιλάρια του πριν φύγει, όμοια με αετό, που βυθίζεται σ’ ένα κενό, για να σκοτώσει κάποιο φίδι· κάποιο κακό, που υπάρχει και κινείται κάτω από τις πέτρες· κάτω απ’ τις ομπρέλες των φτωχών σαν βρέχει, σαν έχει ήλιο, σαν έχει μια παράσταση θεατρική, στην κεντρική πλατεία. Κατακτώντας το απέραντο, αναφορά δίνω μονάχα στα βουνά, ανταποκρινόμενος μ΄ένα χαμόγελο, στα όμορφα μαύρα μάτια μιας κοπέλας, που έρχεται, κρατώντας μες τα χέρια της δυο μεγάλα μήλα- δυο ευχές, δυο όνειρα, δυο δάκρυα, δυο αλήθειες. Μία για μένα- μια για εκείνη, μία για εκείνη- μια  για μένα, μία για μένα και μία για το φως, για το λευκό, για την ημέρα. Δεν σταματώ να σπαταλώ την μέρα, μοιράζοντας την στα χορτάρια, σαν μια δροσοσταλιά, που σπάζει  κι από μέσα της προσφέρει την ζωή στον κόσμο που θα ρθει, αποτελώντας μια σπουδαία εφεδρεία κι αντλώντας δύναμη μοναχ΄ απ΄ τα βουνά.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ: ΜΑΘΗΤΙΚΑ ΤΕΤΡΑΔΙΑ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου