ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΏΣΑΝ

ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΏΣΑΝ

Δεμένοι χρόνοι, μοιράζονται αφειδώς σε ηλιθίους

Δείχνει τα δόντια της η μοίρα·

Ως χαρακτήρας - τολμηρός

Πρέπει να μάθω πως τεντώνεται το τόξο·

Ν' απολογούμαι, σαν φυσά

Να κοκκινίζω όταν βρέχει

Να αντικρίζω το μηδέν

Στο τέλος κάθε μπόρας.

Κάθε υπέροχη στιγμή

Μπαίνει συνήθως έξυπνα

Και πάντα σε κρεβάτι·

Σαν ρυθμός, σαν ενοχή

Σαν μια αναπνοή δροσιάς

Πριν καύσωνας αρχίσει.

Την έχω την φωτογραφία μέσα μου·

Το επιπλέον, ειν': λίγα σύννεφα

Και μία στέκα παιδική

Επάνω στα μαλλιά της·

Παιδιά ακόμη είμαστε

το υπερασπιζόμαστε αρκούντως·

Μεγάλοι σαν παιδιά -

Παιδιά που μεγαλώσαν.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ: ΦΥΡΔΗΝ ΜΙΓΔΗΝ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ