ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΊ ΖΩΉΣ

ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΊ ΖΩΉΣ

Την άνοιξη, ψάχνω τον τρόπο για να βρω

Καθ' απογεύματος, την άμβλυνση

Πραγματική να κάνω ̶

Υπάρχει χρόνος πάντοτε για πειραματισμούς·

Μια πολυθρόνα άνετη

Μνήμες βγαλμένες απ' το παρελθόν

Από δωμάτια μικρών, παλιών ξενοδοχείων

Από ευγενικές γυναίκες, που χάθηκαν δια παντός ̶

Χάος, μαζί και προσφορά·

Γυμνές περιγραφές στιγμών

Γυμνές εντολές: "τελειώνω"

Γυμνές τελετουργίες, δίχως αύριο ̶

Κι αφήνω, στους δημαγωγούς τα νεύρα.

Σώζουν, οι μνήμες ομορφιάς

Σώζουν, οι των ερώτων μνήμες

Σώζουν οι τρόποι, που δημιουργεί η μοναξιά

Για να σε ταξιδεύει ̶

Κι αν φτάνει ως τον ουρανό, ένα μεγάλο άστρο

Κι αν πέσει ̶ συμβολισμοί

Ειν' ολ' αυτά, μίας ζωής

Που θα ρθει.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΉ ΣΥΛΛΟΓΉ: ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΤΑΜΙΑ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ