Η ΛΗΘΗ

Η ΛΗΘΗ

Μπροστά στ' αμπελοχώραφα, μπροστά σε όσους δεν κατανόησαν ποτέ, το ποια και πόση, ειν' η αξία της ποιότητας, το ποια και πόση ειν' η αξία της ζωής· στάθηκε αμίλητος, γυμνός κι απόλυτος· κι αντιμετώπισε τους οικτιρμούς· κι αντιμετώπισε την χλεύη· κι αντιμετώπισε το ξεδιάντροπο το θράσος των μικροαστών· Εκείνος· ο ήρωας από το παρελθόν, ο έντιμος, ο δοξασμένος, ο και στα δύσκολα παρών - απών πια και σε δικό του κόσμο· και σε δική του εποχή, να προηγείται· σαν μέγεθος, σαν σκέψη, σαν σκιά, σαν ακούραστος φρουρός, ψηλά στο μετερίζι των γενναίων. Κι έβρεχε· κι ο άνεμος δεν σταματούσε να φυσά - μοίρα των ηρώων, τα αγάλματα, μοίρα των ηρώων, οι των οδών ονομασίες· μοίρα των ηρώων, τα ονόματα συλλόγων, ποδοσφαιρικών ομάδων και θεσμών. Κι όμως, Εκείνος ήξερε καλά ποιον δρόμο είχε πάρει· ήτανε νύχτα πια και οδηγοί του, ένα σκυλί, μια αυλή κι ένα κουδούνι να χτυπά - έπρεπε ασφαλώς κάποιους ανθρώπους να ξεχνάει. Η προσωπική η μοίρα των ηρώων, ειν' η λήθη.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ: ΜΙΚΡΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ