ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΑΠΟΤΥΧΙΑ

ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΑΠΟΤΥΧΙΑ

Σε μια στιγμή, ο δρόμος γέμισε μοτοσυκλέτες· σε μια στιγμή διαφορετική· άλλη, άδειασε - αργία ήτανε, θυμάμαι και βράδιαζε, έτσι, χωρίς λόγο κανένα· σημασία μέγιστη, η γνώση, ότι η ηρεμία μιας θνητότητας ή το μεσημέρι μιας αναρχίας, προσέφερε αυτομάτως κίνητρα: να δεις, ν' ακούσεις, ν' απορρίψεις ή να συν τρίψεις τα φυτά, τα σύννεφα και τους ρυθμούς ενός χορού - η μοναξιά άλλωστε λιγοστεύει, όταν υπάρχουν γύρω σου καθρέφτες· είναι και θέμα ημέρας, το η θάλασσα, πως να μιλήσει, τι θα πει και τα εκστρατευτικά τα σώματα, πως θ΄ αντιδράσουν - το αποτέλεσμα ήτανε φυσικά γνωστό ή πριν χιλιάδες χρόνια η Αφροδίτη, βγήκε από την θάλασσα, γυμνή, αποτελώντας έτσι ένα σύμβολο - ερχόταν όμως τακτικά ένας σταυρός (ίσως ήτανε και διαμάντι) και όλα ηρεμούσαν, αφού λειτουργούσε τέλεια ο νόμος μιας υπόσχεσης· ένα τηλέφωνο χτυπούσε πάντα, για να βγει από μέσα του, η πιο μεγάλη αγανάκτηση - γιαυτό, ο Ιησούς μπήκε μες στο ναό, με το φραγγέλιο στο χέρι - όμως· απέτυχε.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ: ΚΙΤΡΙΝΗ ΒΡΟΧΗ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ