ΑΛΛΑΓΗ
ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ
Ύστερα
ο πατέρας γύρισε, το κίτρινο κρατώντας
το βιβλίο, μέσ στα δυο του άγρια, τα
δυνατά τα χέρια - είχε φύγει πριν χρόνια,
αφήνοντας ή περπατώντας, προς το τέλος
μιας πόλης, έχοντας λάβει κάποιο χρίσμα:
να ειν' αυτός, που θα 'χει πρώτος δει, του
κόσμου τα μελλούμενα.
"Έρχεται
η καταστροφή, μέσα απ' τους ομοίους",
είχε πει - είχε τα πάντα γράψει·
κι έκανε μάλιστα κι άπειρα των λόγων
του αντίγραφα.
Φρόντισα
φυσικά να τον καλωσορίσω, αν και τα μάτια
του ήταν διαφορετικά - μετά από τόσα
χρόνια, είχε αλλάξει και αυτός, βλέποντας
τόσα σημεία γύρω του, να επιβεβαιώνουν..
"Δεν
έπρεπε πίσω να γυρίσεις", του είπα·
κι εκείνος, έκανε ένα μορφασμό ή έδειξε
να μην μπορεί να ξεπεράσει την λευκότητα
αυτή του κόσμου, που δεν μπόρεσε, ούτε
κι αυτός να τον αλλάξει - όμως μπόρεσε
έστω να εκφράσει κάτι και να κινήσει
ένα είδος προστασίας, από την μόλυνση
των εγκεφάλων·
δεν πρόλαβε.
"Πρόλαβε
εσύ!", μου είπε, σαν ξεκίνησε να φύγει,
πάλι - ο ουρανός ήταν ξανά συννεφιασμένος
και ένας πόνος σήμαινε σίγουρα μία ακόμη
αλλαγή, στην πόλη των θαυμάτων.
AΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ: ΚΙΤΡΙΝΗ ΒΡΟΧΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου