ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΨΗΦΙΔΕΣ

·       Από την Γη, στην Σελήνη· από το στήθος της, στον ανοιξιάτικο τον λόφο με τις ανεμώνες· ευλογημένη η φυγή.

·       Μεγάλα τα πλατάνια, μες το προαύλιο της εκκλησίας· μεγάλη η υπομονή, κάθε ερωτευμένου.

·       Γνώρισα την τέχνη μέσα από το χθες· δημιουργώ, στοχεύοντας το αύριο.

·       Με ρωτάνε το πώς έγινε· ήτανε θέμα χρόνου.

·       Βιβλία με άκοπες σελίδες· παρελθόν όπου αναζητά εκδίκηση ή μία ευκαιρία.

·       Το ναυάγιο έπειτα χρόνια, έγινε ένα αξιοθέατο, για να το βλέπουν οι τουρίστες. Επόμενη χρήση: παλιοσίδερα.

·       Το κάστρο, περίμενε να βρει μια διαφορά στο φως· μα είχε συνηθίσει το σκοτάδι· μεσαίωνας.

·       Υπάρχει ένα μυστικό νησί· υπάρχουν άνθρωποι καινούριοι.

·       Εικόνες από κει που παίζαμε μικροί: ένα λευκό αγριολούλουδο, ένα χαστούκι που μου έδωσε μες στην ροή του παιχνιδιού· τα μάτια της.

·       Βογκάει σέρνοντας συνεχώς τα βήματά του, σαν ένας νεκρός, που από κάπου επιστρέφει, αυτός ο χρόνος, που προσπαθεί να μπει μες στων ανθρώπων την ζωή, όπως το θέλουν άλλοι.

·       Από την μία η Φραγκιά, το χάος απ’ την άλλη· και το καράβι να βαδίζει ακυβέρνητο· και είχε βγάλει και καιρό.

·       Όσοι δουλέψανε την άψυχη την πέτρα· όσοι πλάσανε όνειρα με άμμο· δικαίωσαν την ματαιότητα των χρόνων, που χουνε φύγει μακριά.

·       Αν κάτι δεν αξίζει, μην θέλεις να το δεις αναστημένο, θα πονέσεις.

·       Η παραλία ήτανε γεμάτη πέτρες· όχι πάντα.

·       Μην υποτιμάς τα χόρτα, που βλέπεις καθημερινά να πρασινίζουνε στον κήπο σου εντός· είσαι εσύ ο ίδιος.

·       Ποτέ δεν μ’ άρεσε να βλέπω ίδια κτίρια· τώρα με ενοχλεί να βλέπω και βιβλία ίδια.

·       Το εωσφορικό άστρο, έμοιαζε μ’ ένα μελαγχολικό σμαράγδι· επάνω στα ξανθά της τα μαλλιά.

·       Τα παγωμένα δάκτυλα του σκυθρωπού γέρο χειμώνα, χαϊδεύουν την καρδιά της γκρίζας πόλης· και τις καρδιές κάποιων ανθρώπων.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ