ΕΡΩΤΙΚΗ ΑΠΟΛΟΓΙΑ

Φως ποτό και μαύρη θάλασσα,

πρόλαβα και μ’ αγάπη μάλωσα.

Ένα κουτί, ένα αυτί, μια αμαρτία,

γίνονται ανεξάρτητη μεγάλη εξουσία.

Είναι αγάπη, είναι φωνή, είναι ταξίδι,

είναι φροντίδα έρωτα, είναι αυτού στολίδι.

Στην προκυμαία στρώνεται το κύμα·

απολογίας ήρεμης, στρωτό το βήμα.

Δέχτηκα χλευασμό κι αγάπησ’ ένα λάθος·

και πώς να το παλέψω λογικά αυτό το πάθος;

Μιλώ για μένα κ ύστερα για όλους,

καμία σύνθεση, δεν γίνεται στους πόλους.

Και μίκρυνε μες στην ζωή μου τελικά,

αυτό π’ αγάπησα πολύ, πραγματικά.

AΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ : ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ