ΑΠΟΚΌΣΜΟΥ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΟΣ

Κάτι απογεύματα σαν και ετούτο

Ζητάνε απαλή την μουσική

Ζητάνε στήθος γυναικείο

Ζωγραφισμένο απ’ τον έρωτα

Απ’ την ζωή, απ’ τις αισθήσεις.

Η πλάτη γυρισμένη προς αλλού

Ο χρόνος, η εικόνα, η φωτιά

Και ένα ύποπτο σημάδι οργασμού

Λίγο πριν, λίγο μετά

Λίγο αγάπη, λίγο θάλασσα.

Άρχισε τελευταία

Νυχτώνει πιο αργά –

Κενά μνήμης, δείχνουνε χειμώνα

Μέχρι ο αχός απ’ την αγάπη

Ν’ ανταμώσει την στοργή

Το ρίγος, την φορά μίας ανάγκης

Για επαφή, για έργο, για φωτιά.

Κι απ’ την φωτιά, στην γέννηση

Κι απ’ τις στιγμές της ύστατης απόλαυσης

Στον ουρανό της ομορφιάς

Ή μίας προδοσίας.

Ένα: ο έρωτας, δύο: η αγάπη

Τρία: το μετά…

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ: ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΠΟΙΗΣΗ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ