ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΙ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ

      Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μία ελεύθερη ζωή, απ’ το καθιστικό ως την κουζίνα. Γίνεται· αρκεί κανείς να υπομένει – να ξέρει να υπομένει, να γνωρίζει να πετά και καθιστός ακόμη. Είναι σπουδαίο πράγμα να γνωρίζεις – είναι σπουδαίο πράγμα να θυμάσαι· κι όποιος ξεχνά και τίποτα δεν ξέρει, μόνον ακολουθεί, έτοιμες  λύσεις, ιδέες, τακτικές, προκατασκευασμένες. Γράφω παρατηρώντας κάποιους μη γνωρίζοντες, που τα γνωρίζουν όλα. Έτσι πρέπει, έτσι οφείλω, γιατί το αίμα ανεβαίνοντας, προκαλεί δυσάρεστες για την ζωή του κόσμου καταστάσεις. Χώρος υπάρχει έξω για τα πάντα· όμως υπάρχουνε και οι χοροί και τα αποτελέσματά τους. Γράφει  πολύ καλά το νέο μου μολύβι· κι ας έρχεται από το παρελθόν, απ’ την γενιά των λουλουδιών, απ’ την φιλοσοφία της ειρήνης. Άλλοι, βάζουν στους στόχους τους την λέξη ελευθερία και την πυροβολούν ποικιλοτρόπως – κάνω ξανά μητέρα μου την λευτεριά και την υπερασπίζομαι, όπως την γνώση. Κυλάνε έξω τα νερά μέσα στ΄ αυλάκια· τρέχουνε γρήγορα, όπως το μέλλον. Επιβιώνω, θα πει ελευθερώνομαι. Δημιουργώ, θα πει πως αντιστέκομαι. Κι όλο βαδίζω προς τα μπρος· κι όλο βλέπω τούτο τον κόσμο να αλλάζει.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ: ΜΙΚΡΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΑΠΟΣΤΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ