ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

      Πίσω από την πόρτα, μία αχνή, αραχνοΰφαντη κουρτίνα. Πίσω απ’ την κουρτίνα, το πρόσωπό της. Απέναντι, η γειτονιά  των λαθρεμπόρων, διαμορφώνει τις αξίες, με χρήση υλικών καινούριων. Οι κυβερνήτες, παρακολουθούν τον ντέρμπι της Τετάρτης, εξαντλώντας την κουλτούρα τους, στα όρια ενός γηπέδου. Ο αέρας σήμερα, φυσά κάπως ανάποδα. Τα ρούχα στέγνωσαν γρήγορα πολύ· τα μάζεψε. Η πατρίδα της υπάρχει κάπου μακριά. Κοιτάζει τ’ άστρο του Βορά· προσεύχεται· δακρύζει. Όταν ο χειμώνας διαρκεί πολύ, συνήθως βλάπτει. Παλεύω να γνωρίσω τι γυρεύει. Παλεύει να βρει κάπου να σταθεί. Από το στήθος της περνάει η μητρότητα, απ’ την ζωή της, περνά η μοναξιά. Εικόνες γυρίζουνε γύρω απ’ το κορμί της. Ένα χειμωνιάτικο, γυμνό αμπέλι. Ένα έλατο θαμμένο μες το χιόνι. Ένα πουλί, μέσα σε σιδερόφρακτο κλουβί· εκείνη. Κάθε βράδυ που περνά, ζητάει επιτακτικά και το αντίτιμό του. Όλα γυρίζουνε, όλα περνάνε, φεύγουν, σαν τα λευκά τα αυτοκίνητα νοσοκομείων, που κουβαλάν, μονάχα άγνωστους νεκρούς. Πίσω απ’ την αχνή, αραχνοΰφαντη κουρτίνα, το πρόσωπό της· πίσω από το πρόσωπό της· το κενό.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ: ΜΙΚΡΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ