Η ΚΡΙΝΙΩ

      Είναι εποχές που κρύβονται πίσω από μυστήρια- όμοια και οι άνθρωποι με τα σκληρά, λευκά κολάρα. Για εκείνη την εποχή, δεν μίλησα ποτέ· και σήμερα δεν θέλω να το κάνω- όμως θα σας μιλήσω για την Κρινιώ· μία γυναίκα, που αγάπησα πολύ, όμως,  που δεν την γνώρισα ποτέ· συμβαίνει πλειστάκις και αυτό, όμως ελάχιστοι μπορούν να διανοηθούν την τεράστια αξία, που υπάρχει ή το βάθος μες τον χρόνο ενός έρωτα. Γεννήθηκε πανέμορφη- πέθανε σαν μια ξένη, αφού όταν αλλάζουνε  οι τόποι μες τον χρόνο, αλλάζουνε και τα κριτήρια συγκρίσεων· και ήταν ένα θύμα τους· οπωσδήποτε, κανείς δεν αγαπά τους χαρισματικούς· δες τους και σαν καταραμένους. Στην εποχή της οι τηλεοράσεις, έπαιζαν συνεχώς διαφημίσεις κινητών αξιών· κανένας δεν μπορούσε να γλιτώσει από κείνες. Την είδα να περπατά πάνω σε μια κενή γαλέρα, που ταξίδευε μονάχη, προς τα εκεί, όπου την οδηγούσε ο καιρός- ήταν μια λύση απελπισίας για φυγή· κατάλαβα αμέσως τι συνέβαινε. Μια άλλη φορά, την είδα να πανηγυρίζει μέσα σε ένα γήπεδο, ανάμεσα στα πλήθη κάποιο τέρμα. «Τέρμα», είπα μέσα μου και γύρισα τα μάτια μου προς τα βουνά, αφού εκεί υπήρχε ακόμη λίγη αθωότητα- δεν πρέπει όμως να το ήξερε εκείνη και επέμενε στο να αλλάζει εραστές, αγνοώντας  όμως κάτι πολύ σημαντικό, που όμως είναι εκτός θέματος σ’ αυτό που ζούμε σήμερα, αναπνέοντας αρτεσιανό καπνό και πίνοντας θυμίαμα. Ήμουν όμως πολύ συναισθηματικός, για να αρνηθώ την ύπαρξη της, έτσι άρχισα- παρότι το απεχθανόμουν, να κρατώ ημερολόγιο των πράξεων της· τι πράξεων δηλαδή· μόνο για πράξεις ερωτικές έγραφα, ώσπου τελικά βαρέθηκα και τα παράτησα. Ήθελα όμως να την ρωτήσω κάτι· ακόμα θέλω βέβαια, αλλά τι να κάνω, προσαρμόστηκα  στο να κολυμπώ μέσα σε κρύα θάλασσα- πάντα φορώντας όμως στολή και ψάχνοντας για βρώσιμα κοχύλια· μετά τα μαγείρευα και τα κερνούσα στους περαστικούς, μαζί με σφηνάκια Κρητικό ρακί· κανείς δεν μ’ ευχαρίστησε γι’ αυτό, αλλά και πάλι, δεν με ένοιαζε, αφού κάπου τελικά εκείνη θα υπήρχε.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ: ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΓΡΑΜΜΑ