ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΩΝ ΧΑΧΌΛΩΝ

ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΩΝ ΧΑΧΌΛΩΝ

Η γειτονιά πνιγόταν μεσ' στην σκόνη. Από την μέρα, που βουλώσαν τις πηγές, η τιμή απ' το νερό, ανέβηκε στα ύψη. Έτυχε τότε να είμαι χωροφύλακας - φύλακας μίας χώρας, δίχως χώρα· δίχως δυο - τρεις ανθρώπους καν, τον πόνο της ζωής μου για να πω. Συνήθως τ' απογεύματα, να παίζουν άκουγα κλαρίνα στον αέρα. Ήταν στιγμές πανηγυριών, που δεν είχαν τελειώσει· ήταν στιγμές απ' αρραβώνες μυστικούς, που κάποιοι τους προδώσαν. Στην αγορά της Αμοργού, πωλούνταν μόνο φύκια. Κάτω από την πύλη των λεόντων, περνάγαν συνεχώς πομπές - οι Χάχολοι τις λέγαν ιερές· κι εγώ έκοβα εισητήρια, γι' άγνωστες παραστάσεις.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ: ΦΥΡΔΙΗΝ ΜΙΓΔΗΝ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ