ΕΝΤΟΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ

ΕΝΤΟΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ

Εκείνο το πρωί

Εκείνη η γυναίκα, λάμπαν

Και κάναν έρωτα μαζί -

Μαζί ο τόπος

Μαζί ο χρόνος

Μαζί και τ' όμορφο κορμί

Μαζί κι ο κόσμος όλος.

Φως και αμμώδης η ακτή

Φως και τα στήθη της

Θαμπώναν τον αγέρα·

Ω! που αλλού κοιτούσ' η μοίρα μου

Όταν εγώ γεννιόμουν.

Ω! που 'ταν αλλού η σκέψη μου

Δίπλα της σαν βρισκόμουν.

Ένα λευκό πανί

Ένα καθάριο τζάμι -

Ένα λινό σεντόνι

Ένα λαχείο, ειν' η ζωή

Και σπάνια κληρώνει.

Τα χέρια μου, τα χέρια της

Γράψαν σε λάθος θέσεις

Δυο άγνωστα ονόματα

Δυο ξένες πλέον λέξεις.

Ας ήταν ένα όνειρο -

Το νόμισα γι' αλήθεια

Ας ήταν ένα θέατρο -

Οι τύχες των καλών παιδιών

Και ο αξίες των σοφών

Γράφονται μόνο στα χρωματιστά

Τα όμορφα, τα μαγικά τα παραμύθια.

AΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΉ: ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΠΟΙΗΣΗ

ΑΠΟΤΟΛΟ ΒΕΡΓΙΝΗΣ