ΠΡΩΙΝΌ ΑΡΓΊΑΣ ΧΩΡΊΣ ΑΡΓΊΑ

ΠΡΩΙΝΌ ΑΡΓΊΑΣ ΧΩΡΊΣ ΑΡΓΊΑ

Υπό βροχή το πρωινό

λασπωμένο κι αναμάρτητο·

δυο χέρια γυναικεία κουβαλούν

μία απόλαυση·

όλη η γη

μία απέραντη σιωπή·

ειν' τώρα, που να βρίσκει όρια

κανείς μας πια δεν ξέρει -

οι ιερείς, τελειώνουν

σιωπηλά την τελετή·

φταίει ο καιρός

που τα χαλάει όλα.

Γύρω από τα μάτια, κύκλοι

οι τελευταίες οι ρυτίδες

του καλοκαιριού

πριν μάθουν τους ανθρώπους

οι θεοί

πως να δουλεύουν.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΉ ΣΥΛΛΟΓΉ : ΚΊΤΡΙΝΗ ΒΡΟΧΉ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ