ΟΙ
ΕΚΤΕΛΕΣΤΈΣ ΜΙΑΣ ΔΙΑΘΉΚΗΣ
Συμπερασματικά,
μπορώ να πω, πως ένα μεγάλο "ζήτω"
εις την ελευθερία, μπορεί να ειπωθεί
και από χείλη ενός τυράννου - η υποκρισία
να 'ναι καλά και όλα γίνονται. Είναι όμως
συνήθειες μεγάλες τα χειροκροτήματα,
οι παρελάσεις και οι μεγάλες εκδηλώσεις
των βουνών - πες τες και των μαζών
εκφράσεις· ή
επιμόρφωση του στελεχιακού δυναμικού,
του κάθε καθεστώτος.
Και
από χέρι σε χέρι, κάποιοι, ψάχνουν να
βρούνε λύσεις, μες στο πένθος -
αποκρουστικότατο μεν, για κάποιους δε,
αρκούντως ρεαλιστικό·
άλλωστε, αν κάτι γράφεται στον τύπο ή
για αυτό μιλάνε τα κανάλια, δεν μπορεί,
θα έχει μέσα του και κάποια αλήθεια·
έστω και μισή·
αυτή είναι που θέλουμε και μεις·
την μισή.
Ή
τα μίση να τελειώνουν, προς όφελος, όσων
μισούν την φτώχεια, την αδυναμία, την
ευγένεια και την ονειροπόληση - τόσα
στρατόπεδα άδεια, μετά των τελευταίο
πόλεμο και η οικονομά, ζητάει εσπευσμένα
εκμετάλλευση·
για να ορθοποδήσει ή να πετύχει στόχους
υπέρ - κερδοφορία·
να μην χαθούνε και τα bonus.
Έθνος:
ουδένα, ουδένα κράτος - οι άνθρωποι είναι
μηχανές και πρέπει να παράγουν·
η ιστορία, φυσικά, ξαναγράφεται, έχοντας
στις σελίδες, μόνο άσπρο και σιωπή.
Δύση
ηλίου. Μία καμπάνα χτυπάει πένθιμα. Οι
σταυροί στο κοιμητήρι, απ' τα μνήματα,
ανθίζουν. Ένα όρνεο χρώματος μελανού,
πετά προς τα βουνά.
Τις
νύχτες πια, γίνονται αντιστάσεις, αυτών
όπου γυρεύουνε εκδίκηση και δίκιο·
σαν χάροι, σαν ήρωες, σαν εκτελεστές μια
διαθήκης - να την λέτε Αποκάλυψη.
AΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΉ ΣΥΛΛΟΓΉ; ΚΊΤΡΙΝΗ ΒΡΟΧΉ
ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου