ΑΛΛΟΤΡΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

ΑΛΛΟΤΡΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Θολότητα στιγμών, μεστού απογεύματος

τυφλό φως, αντανακλάται στις ταράτσες

τα δέντρα, δεν φυτρώνουνε

σαν πλήθος,σαν ρόλοι, σαν φορείς

κάποιας ιδέας νέας ή

ενός μηνύματος, για μια γιορτή

που φτάνει και που περισσεύει

για την εξήγηση των πάντων.

Κάθε άνθρωπος, μπορεί μες στη ζωή του

ν' αγαπά, να ταπεινώνει και να χάνεται

πίσω από μία πίστη ή

εμπρός με μια ολοκλήρωση

κοινών ενεργειών, που μοιάζουν

με τα πάντα.

Κάθε άνθρωπος, μπορεί μες στη ζωή του

να ζει, χωρίς να ʾχει καν πρόσωπο -

ζωντανός, νεκρός, αριθμός ή σφράγισμα

μιας εργασίας, πάνω σε προϊόν

που φεύγει προς τα σύννεφα.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ: ΚΙΤΡΙΝΗ ΒΡΟΧΗ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ