ΤΟΠΟΙ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΙ

ΤΟΠΟΙ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΙ

Πού πάτε; Ο δρόμος για την λίμνη

ειν' αυτός· όμως κοστίζει και μάλιστ'

ακριβά· πολύ, το να περάσεις απ'

την πραγματικότητα του τόπου

στην οικουμενική κατάθεση

των γραναζιών του χρόνου.

Βλέπω παντού τριγύρω μου

τις άσπρες μπλούζες - όχι των ιατρών

μα των φυλακισμένων μίας κοινής

συνείδησης, που κρίνει πάντα ένοχους

τους πάντες, για τα πάντα.

Που πάτε; Πάτε όλοι μαζί; Γιατί;

Σαν κάποτε, σε χώμα ακατάλληλο

έσπειρα όλους μου τους σπόρους

δεν μου μεινε κανείς - έκτοτε

διασπείρω ή διαιρώντας πιθανότητες

και γνώσεις, που αξίζουν να μετατεθούν

μπαίνοντας μέσα σε μουσείο γυάλινο

φτιάχνω δικλίδες ασφαλείας

για το μέλλον· για κάποιο μέλλον

έχοντας δεδομένο μόνο· το παρόν.

AΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ: ΚΙΤΡΙΝΗ ΒΡΟΧΗ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ