ΑΝΙΚΑΝΟΙ ΓΊΓΑΝΤΕΣ

ΑΝΙΚΑΝΟΙ ΓΙΓΑΝΤΕΣ

   Τότε ήταν, που είχε φτάσει η στιγμή, για την μεγάλη έκρηξη της μάζας· τοπίο ηλιόλουστο, δρόμοι γεμάτοι αυτοκίνητα λευκά, γύρω - γύρω δέντρα και τελικά μία τεράστια πλατεία με αγάλματα αστείων πειρατών (ίσως να ήτανε και βασιλιάδων), που σηματοδοτούσανε τον τρόπο, που θα εκτελούνταν κάποτε οι ποινές, αυτών,  όπου τους επιβλήθηκαν, κατά του σύμπαντος την ολική μετατροπή· κάτι τέτοιο, φυσικά δεν έγινε ποτέ, όμως, σαν πρόβλεψη, υπήρχε πάντοτε στα καταστατικά των αυτοκρατοριών και στο αίμα ενός σατανά, που είχε γεννηθεί τριάντα ή σαράντα χρόνια πριν· ζέστη, πολύ ζέστη για ηρωισμούς, υπήρχε τότε και οι εκφωνητές, τα είχαν χάσει εντελώς· δεν πίστευαν με όσα έβλεπαν στα μάτια τους· απ' τα βουνά κατέβαιναν ορδές, οι μηχανόβιοι, οι αντάρτες μαζί κι οι χωροφύλακες, για να προλάβουνε μία απογευματινή βεγγέρα - γίγαντες ανίκανοι ποίηση να διαβάσουν.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ: ΚΊΤΡΙΝΗ ΒΡΟΧΗ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ