ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΙ

ΟΙ ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΙ

Δεκάλεπτα σιγής εντός απαγορευμένου χρόνου, που τον έλεγχε ένα μάτι τεράστιο· είχε φωνή κι έδινε οδηγίες, ετοίμαζε και βροχή ο ουρανός, επίσης φυσούσε, γιατί μια καταιγίδα σκέτη εντελώς, έχανε σε αξία πώλησης - Εκείνος, θα ερχότανε από βδομάδα και όλοι φροντίζαν και ντυνόταν καρναβάλια· δεν ματαείδα στην ζωή μου τόσες πολλές στολές, όμως με πρόσωπο, το ίδιο - την προηγούμενη φορά, δεν πρόλαβα να Τον προϋπαντήσω∙ γι' αυτό έλαβα την πιο μεγάλη τιμωρία: περιστοιχιζόμουν από ηλιθίους (ίσως τελικά ο ηλίθιος να ήμουνα εγώ)∙ πέρασε κι αυτό ή έτσι νόμιζα, άλλωστε ότι νομίζουμε εμείς, είναι τα πάντα - και από νύχτα σε νύχτα, οι πόλεις συνεχίζαν να γλεντάνε, μιας και θέλει να έχει κανείς μια εφευρετικότητα μεγάλη, για να γιορτάζει, χωρίς να υπάρχει καν γιορτή∙ εύκολο∙ οι γιορτές τότε, φτιαχνόταν μοναχά με μία αίτηση - όπως και οι άγιοι, που περισσεύαν, αλλά και οι ποιητές (άλλο κακό κι αυτό - όμως ασήμαντο τελείως) - σε χρόνους ύστερους βέβαια, οι άνεμοι φυσούσανε για να παράγουν ρεύμα∙ οικονομία και καινοτομία, είπαν∙ και γέμισε ο τόπος ανεμόμυλους.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ: ΚΙΤΡΙΝΗ ΒΡΟΧΗ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ