«Αφορμές για "έξοδο"»

«Αφορμές για "έξοδο"»

Κατασκευαστές κολάσεων - βροχοποιοί, αρτίστες σε μεγάλα καμπαρέ μίας πρωτεύουσας, δίνουνε εντολές, κι η κοπελιά χορεύει. Μας έμαθαν να ζούμε μες στη νύχτα, να βρίσκουμε προσανατολισμό από τα φώτα τα αχνά, από τον ήχο των φτερών μιας μέλισσας, που κλείστηκε έξω απ' την κυψέλη. Κάποτε ήταν και τα σύμβολα μια λύση, κάποτε είχαν και τα εικονίσματα μιλιά. Υπάρχουν και αυτοί που επιμένουνε στο λάθος, γιατί δεν έχουν χρόνο για να ψάξουν και να βρουν: τι είναι το πραγματικά σωστό και τι μας ξεπερνάει. Πόσους ξεριζωμούς να ανεχτεί κανείς, ακόμη· και πόσα τα νεκρά τα περιστέρια που θα βρει; Για κάθε μία γέφυρα από το παρελθόν, που πέφτει, χτίζονται δέκα νέες - και τί μ' αυτό; Και τι θα πει «καημός», εάν δεν έχει κάποιος δύναμη να τον εκφράσει; Δεν φτάνουν οι βροντές των κεραυνών για να ξυπνήσουν τους ανθρώπους, ούτε της νότας η "φθορά" για ν' ακουστεί διαφορετικά η λέξη «μέλλον». Σημειώνω τις σκέψεις μου αργά· στο παρελθόν τις έδενα ως μια ουρά σε χαρταετό, και προσευχόμουν στο Θεό, να ρθει από τον ουρανό και να τις βρει το ρεύμα. Ο ουρανός: ακάθαρτος, ο ουρανός γεμάτος σύννεφα, γεμάτος λέξεις άγνωστες, και αφορμές να βγει κανείς στις λεωφόρους, να βρει μοναχικά ξενοδοχεία στην εξοχή και να μονάσει.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ"ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ"

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ:"ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ"

538)Τι όμορφες που ειν' οι εκκινήσεις! Και πραγματικά, πόσο λυτρωτικοί ειν' οι τερματισμοί!

539)Άλλο οι νόμοι, και άλλο η ηθική. Συχνά οι νόμοι φτιάχνονται από ανήθικους ανθρώπους· ή λαμβάνουν από ανθρώπους τέτοιους κάλυψη... Τότε είναι που κορυφώνονται οι κρίσεις. Οι θεοί δε, γίνονται κι αυτοί, μέσα επιβολής και κάλυψης, σε τέτοιες περιπτώσεις.

540)Κάθε τάξη που δημιουργείται μέσα στην κοινωνία, παράγει αυτομάτως κι άλλες τάξεις (παρελκόμενες), όπου την κάνουνε να ξεχωρίζει. Κατά τον Μεσαίωνα, είχαμε ταυτόχρονα την εμφάνιση των "μεγάλων γαιοκτημόνων", και την εμφάνιση της τάξης των "δουλοπάροικων" (κολίγων). Η εμφάνιση της τάξης των αστών, στο τέλος της δεύτερης "μετά Χριστώ" χιλιετηρίδας, γέννησε αυτομάτως τις τάξεις των προλετάριων και των μικροαστών. Σήμερα η τάξη τη νεο - οικονομικής ολιγαρχίας, έφερε στη ζωή δυο νέες τάξεις: την τάξη των "Βαλέδων" (υπηρετών) της ολιγαρχίας, και την τάξη των "καταφρονεμένων" (νεόπτωχων). Αυτή είναι μία ατέρμονη διαδικασία, που σημαδεύει κάθε εποχή και και κάθε κοινωνία. Οφείλεις δε, να δείχνει σεβασμό, σε κάθε "αρνητή" της τάξεως του - όταν αυτός έχει της δύναμη να κατεβαίνει "προς τα κάτω".

ΑΠΟΣΤΟΛΣΟ ΒΕΡΓΗΣ

Από το βιβλίο μου:"παρατηρήσεις"

Από το βιβλίο μου: 'Παρατηρήσεις"

525)Οι πολλοί, συχνά λειτουργούν σαν χείμαρροι, που σαν φουσκώνουνε, τα πάντα παρασέρνουν· ενώ οι λίγοι είναι αυτοί όπου δημιουργούν υποδομές, που προορίζονται για πράγματα καινούργια.

526)Οι "μύθοι" είναι ιστορίες που επαναλαμβάνονται "εις το διηνεκές", και αποκτούν μ' αυτό τον τρόπο μια διαχρονικότητα, που τις κάνει να χρησιμοποιούνται ως παραδείγματα απ' τους ανθρώπους, όταν χρειάζεται ν' αναφερθούν σε κάποια πιθανή ή και γενόμενη επανάληψή τους (η ζωή άλλωστε, χτίζεται πάνω σ' επαναλήψεις σαν κι αυτές).

527)Απολυταρχία απέναντι στην ελευθερία. Μία ακόμη απ' τις μεγάλες διαμάχες, που βρίσκονται μέσα στην καθημερινή ζωή. Προσοχή! Η απολυταρχία, μπορεί (κάποιες φορές) να έρχεται με δημοκρατικές διαδικασίες, και να στηρίζεται πάνω σ' αυτές, φροντίζοντας να αλλοτριώνει τους ανθρώπους.

528)Πολιτισμός δεν είναι οι "μεγάλες ιδέες'. Συχνά φτιάχνεται πολιτισμός από τις στάχτες των "μεγάλων ιδεών". Πολιτισμός είναι οι άνθρωποι· ειν' οι χαρές, οι πόνοι, τα ταξίδια τους. Είναι η πέτρα που γεννά, είναι και το νερό, που επιστρέφει με το κύμα. Πολιτισμός ειν' τα λευκά τα νυφικά, και τα μοιραία δάκρυα μανάδων. Την ύπαρξη πολιτισμού, θα την ανακαλύψεις με το κλάμα, και με την αναγνώριση της αξίας, αυτού που λέμε τραγωδία - του δράματος, όπου ταυτόχρονα, έχουνε δίκιο κι άδικο, όλοι οι πρωταγωνιστές του.

529)Δίπλα σου θα υπάρχουν πάντοτε η αιωνιότητα και η στιγμή. Αν καταφέρεις κάποτε να τις κάνεις να ταυτιστούν, τότε θα έχεις βρει την ευτυχία.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ

Από το βιβλίο μου:" Παρατηρήσεις".

463)Μπορεί να γίνεις δούλος ενός άρχοντα, ενός καθεστώτος, μιας εταιρίας - δεν θα γίνεις δούλος του Θεού ποτέ, διότι ο Θεός θέλει (πρώτα απ' όλα) να 'σαι λεύτερος...

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ:"ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ"

373)Ο αγώνας "για τον επιούσιο", οφείλει να γίνεται ταυτόχρονα με τον αγώνα για "ανάταση πνευματική" - διαφορετικά θ' αρχίσουν να εμφανίζονται φαινόμενα "ζούγκλας" μέσα στην κοινωνία.

374)Ουσιαστικά, η "φυσική" και η "πνευματική" πείνα, υπάρχουν και λειτουργούν ταυτόχρονα.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ:"ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ"

320)Η νέα επανάσταση, πρέπει να είναι το δικαίωμα για αυτοεξαίρεση, του καθενός σκεπτόμενου πολίτη, από το κάθε τι, που βλέπει πως δεν ειν' πραγματικό, και είναι φαύλο. Να ζεις έξω από "γραμμές", φροντίζοντας ταυτόχρονα να είσαι (όσο γίνεται) δίκαιος και καθαρός, περήφανος και σταθερός, γνωρίζοντας πως είσαι ότι "είσαι". Ακολουθώντας τη μάζα, μέσα της θα 'σαι ένα τίποτα - ένα "μηδενικό".

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ