Σάντρα

"Σάντρα" (ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ)

Η Σάντρα είναι το νέο μου μυθιστόρημα. Είναι η ιστορία μιας γυναίκας η οποία ήλθε από την ανατολική Ευρώπη στην Ελλάδα γεμάτη όνειρα, γεμάτη όρεξη για επιτυχία. Βεβαίως τα πράγματα ήταν διαφορετικά και η πραγματικότητα αποδείχθηκε σκληρή κι αμείλικτη. Η Σάντρα μπήκε σε έναν υπόγειο αγώνα από τον οποίο βγήκε μετά από πολύ καιρό . Δεν ήταν όμως πια η ίδια, δεν ήταν ίδιος και ο κόσμος της. Στην προσπάθειά της για να δημιουργήσει μια νέα ζωή γνώρισε έναν άνδρα και τότε ακριβώς ξεκίνησε μέσα της μια μάχη την οποία παρακολουθεί το μυθιστόρημα.

Όσοι θέλουνε το βιβλίο μπορούνε να το παραγγείλουν στέλνοντας τα στοιχεία τους με email στη διεύθυνση akisberg653@gmail.com ή με μήνυμα inbox στο facebook. Οι αποστολές γίνονται μέσω αντικαταβολών ΕΛΤΑ, το βιβλίο κοστίζει 12 ευρώ συν 3 ευρώ έξοδα αντικαταβολής ΕΛΤΑ.

Ευχαριστώ πολύ

Απόστολος Βεργής

Οι απαντήσεις

“Οι απαντήσεις”

Γι' αυτόν που απορρίφτηκε 

Γι' αυτόν που έκλαψε, ακούγοντας ένα τραγούδι

Γι' αυτόν που μετανάστευσε

Τούτο εδώ τ' απόγευμα είναι βαρύ

Θ' αργήσει να χτυπήσει η καμπάνα

Και η φωτιά - πάντα φωτιά

Κι οι διασκελισμοί επ' ουδενί δεν είναι έρωτας

Δεν είν' παρών κάθε στιγμή ο κόσμος σου

Είν' η ματιά θολή, είν' η κραυγή μοιραία.

Να δείχνεις, να έχεις, να έχεις ότι δείχνεις:

Τα φύκια απ' τη θάλασσα

Δυο μάτια πράσινα και μελαγχολικά

Ένα κατάμαυρο  μολύβι από τα φθηνά

Τα δέντρα, τα ποτάμια σου

Το όνειρο που δεν ξεχνάς:

Στα χέρια σου εν' αρμυρό κορμί

Θάνατος κι έρωτας - κλεψύδρα, κλειδαριά.

Τις απαντήσεις φίλε μου, τις απαντήσεις

Αγάπη και σκλαβιά

Οι απαντήσεις φίλε μου - οι ουτοπίες

Περνούν απ' τις ζωές μας άνθρωποι

Οι απαντήσεις φίλε μου - οι τραγωδίες.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ

Μονάχα για μια βόλτα

“Μονάχα για μια βόλτα”

Εραστές μονάχα για μια βόλτα

Από μια στάση σε μιαν άλλη

Ανάμεσα σε δύο συνοικίες

Νίκη της γης

Δρόμοι καλοκαιριού και καύσων.

Σ' αγαπώ μονάχα για μια βόλτα

Οικοδομές, ιδιοκτήτες, άρχοντες

Μ' ένα φτερό ψυχής με ακουμπάς

Κι απλώνεσαι γεμίζοντας τον χώρο:

Τον χώρο με χορό

Διπλώνοντας τα δυο γυμνά σου πόδια με μεθάς

Και μου θυμίζεις διαρκώς πως είμαι άνδρας-

Πως είμ' ο άνδρας σου 

Έστω, μόνο γι' αυτή τη βόλτα.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ

Ξενάγηση στη λίμνη

“Ξενάγηση στη λίμνη”

Όχι πια λάσπες, ούτε δικαιοσύνη καθαρή

Ο ήλιος άλλωστε, στις μέρες μας, κοστίζει ακριβά.

Φως εκ φωτός -

Τα δικαιώματα κουράστηκαν και πλέον ταξιδεύουν.

Φως εκ φωτός -

Μας απομείναν οι εθνοφρουροί και δυο μεγάλα κάστρα.

Αργότερα αρχίσανε να διαλύονται τα λουλουδάκια

Κυρίαρχη στην αγορά μια ομοιομορφία

Θανατερή κι απόκοσμη - πρωινό Σαββάτου•

Μακριά, στο δάσος

Ο Χριστός επέμενε να χάνεται στις προσευχές του:

Είμαστε λίγοι, δίνουμε αφορμές.

Τι είναι άνοιξη; Πού είν' η άνοιξη;

Θα μαθευτεί όταν ξανανταμώσουμε

Τα παιδικά μα χρόνια.

Στα μέτωπά μας έχουμε σημάδια από πετροπόλεμο

Δέρμα που κάποτε σκαλίστηκε από τη γη:

Ο χρόνος, ο Θεός, η μουσική, η μοίρα

Φυγόκεντρες δυνάμεις πλέον φτιάχνουνε τα σκαλοπάτια

Τα λίγα σκαλοπάτια που χρειάζονται

Για να βρεθεί κανείς στον ουρανό

Για να ξεναγηθεί στη λίμνη που παρκάρουν οι ψυχές -

Πριν επιστρέψουν;

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ

Μια προσευχή όλο παράπονο

“Μια προσευχή όλο παράπονο”

Κύριε, σαν τους τσιγγάνους τριγυρνάμε
στα στα τέσσερα σημεία των καιρών,
στα τέσσερα επίπεδα του κόσμου.
Καίει η καλοκαιρινή φωτιά,
ο ήλιος ξέρει τι συμβαίνει,
από τη θάλασσα φυσά,
ταράζει ο αέρας τις καμπάνες.

Κύριε, στην τραγικότητά σου καταφεύγω,
ψάχνοντας για να βρω παρηγοριά•
εσύ, μου δίνεις μουσική
και μες στο καλοκαίρι πορτοκάλια.
Στην τραγικότητά σου καταφεύγω,
στο ατελές κάθε δημιουργήματός σου:
Το ξέρεις πως φοβάμαι,
πως αγαπώ κάθε ημέρα απουσίας σου,
πως αγαπώ κάθε ημέρα παρουσίας σου
στο όνειρο - εκεί που ξέρεις τι και πώς
πρέπει ν' ανατραπεί
και το τολμάς, και τ' ανατρέπεις.

Κύριε, στην τραγικότητά σου καταφεύγω,
σε ότι είσαι και μας το κρύβεις επιδεικτικά,
στην όποια καλοσύνη σου,
στην τύχη.
Καταφεύγω ερωτευμένη ατελώς κι αδύναμη,
ποτάμι που ξεραίνεται τους καλοκαιρινούς τους μήνες,
που δεν αντέχει την υποταγή
στα δικαιώματα του χάους.
Καθημερινά μιλώ μ' ανθρώπους χωρίς πρόσωπο,
ρίχνομαι στη μελέτη των πραγμάτων,
στο χρώμα τ' ακαθόριστο που τα ρηχά της θάλασσας
βάφονται κάθε πρωινό, το φως προϋπαντώντας .

Κύριε, αγαπώ.
Κύριε, σ' αγαπώ για ν' αγαπώ.
Κύριε, μη με παιδεύεις άλλο
-δείξε μου το σημείο του ορίζοντα
απ' όπου φαίνεται ο πραγματικός μου εαυτός•
πια, θα αρχίσω να ζητάω αποδείξεις.

Κύριε, στην τραγικότητά σου καταφεύγω.
Καταλαβαίνεις.
Κύριε, σ' αγαπώ μα δεν σε βρίσκω,
να καταλάβω δεν μπορώ:
ποιος είσαι, πού είσαι, ποια είν' η μάσκα
που φοράς.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ
(Από το μυθιστόρημα “Σάρα” που ετοιμάζω για του χρόνου)

Φωτογραφία της εποχής

“Φωτογραφία της εποχής”

Αν ήσουν ήρωας - μα, να που δεν είσαι

Μα, να που δεν θα γίνεις•

Στα όρια του κόσμου το παράδοξο

Περιφρουρεί τις μέρες του θανάτου:

Τότε, θα είν' η μόνη δόξα σου

Ότι δεν θα φοβάσαι.

Στοιχήματα σε περιβάλλον ψεύτικο

Να τη θυμάσαι τη φωνή μου

Μιλώ διότι μου μιλούν

Να με θυμάσαι.

Να με θυμάσαι - μην το ψάχνεις

Μην το ψάχνεις - δεν με γνώρισες ποτέ

Μην το ψάχνεις - Θεός ποτέ μου δεν υπήρξα•

Ίσως συμμαθητής, ίσως αλήτης:

Δημοκρατία δεν υφίσταται στους βράχους.

Στην όπερα με μαύρη Chevrolet

Θα πας, να δείξεις ότι είσαι κάτι:

Allez - allez στην ανηφόρα

Μην σπάσουν τα ποτήρια που θα κουβαλάς 

Ως  μηχανή, ως μηχανή -

Παλιά τα ζήλευες τα θαύματα 

Τις παρακολουθούσες τις μεγάλες παρελάσεις•

Τώρα, ανάβεις τα κεριά στο Μάντζεστερ

Στη Νίκαια, Παρίσι και Λονδίνο:

Rest in peace.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ